بدانكه اين ماه معروف به نُحُوسَت است و براى رفع نُحُوسَت هيچ چيز بهتر از تصدّق و ادعيه و استعاذات وارده نيست و اگر كسى خواهد كه محفوظ ماند از بلاهاى نازله در اين ماه در هر روز ده مرتبه بخواند چنانكه محدّث فيض و غيره فرموده :

يا شَديدَ الْقُوى وَيا

اى سخت نيرو و اى

شَديدَ الْمِحالِ يا عَزيزُ يا عَزيزُ يا عَزيزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَميعُ

سخت عقوبت اى عزيز ... ... ... خوار شد در برابر عظمتت همه

خَلْقِكَ فَاكْفِنى شَرَّ خَلْقِكَ يا مُحْسِنُ يا مُجْمِلُ يا مُنْعِمُ يا مُفْضِلُ يا لا

آفريدگانت پس كفايت كن از من شر خلقت را اى نيكوده اى زيبايى بخش اى نعمت بخش اى فزون بخش اى كه نيست

اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّيْناهُ

معبودى جز تو منزهى تو و من هستم از ستمكاران پس اجابت كرديم دعايش (يعنى يونس ) را و نجاتش داديم

مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِى الْمُؤْمِنينَ وَصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

از اندوه و اين چنين نجات دهيم مؤ منان را و درود خدا بر محمد و آل

الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ

پاك و پاكيزه اش

و سيّد دعايى براى هلال اين ماه روايت كرده روز اوّل سنه سى و هفتم شروع به جنگ صفّين شد و در اين روز سنه شصت و يكم به قولى سر مبارك حضرت سيّدالشهداء عليه السلام را وارد دمشق كردند و بنى اميّه آن روز را عيد قرار دادند و آن روزى است كه تازه مى شود در آن اَحزان :

كانَتْ مَاتِمُ بِالْعِراقِ تَعُدُّها      اَمَوِيَّةٌ بِالشّامِ مِنْ اَعْيادِها

و در اين روز و به قولى روز سوم سنه صد و بيست و يك زيد بن علىّ بن الحسين شهيد شده .

روز سوم سيّد بن طاوُس از كتب اصحابُنَا الاِمامِيَّه نقل كرده كه مستحب است در اين روز دو ركعت نماز در ركعت اوّل حمد و اِنّا فَتَحنا و در رکعت دوم حمد و توحيد بخواند و بعد از سلام صد مرتبه صَلَوات بفرستد و صد مرتبه بگويد اَللّهُمَّ الْعَنْ الَ اَبى سُفْيانَ و صد مرتبه استغفار كند پس حاجت خود را بخواهد .

روز هفتم به قول شهيد و كفعمى و ديگران و به قول شَيْخَيْن در روز بيست و هشتم سنه پنجاهم شهادت حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام واقع شده و در اين روز سنه (128) ولادت حضرت امام موسى عليه السلام در ابواء كه نام منزلى است مابين مكه و مدينه واقع شده .

اعمال روز اربعين

روز بيستم روز اربعين و به قول شَيْخَيْن روز رُجُوع حرم امام حسين عليه السلام است از شام به مدينه و روز وُرُود جابربن عبدالله انصارى است به كربلا بجهت زيارت امام حسين عليه السلام و او اوّل زائر آن حضرت است و زيارت آن حضرت در اين روز مستحب است و از حضرت عسكرى عليه السلام روايت شده كه فرمود علامات مؤ من پنج چيز است پنجاه و يك ركعت نماز فريضه و نافله در شب و روز گذاردن و زيارت اربعين كردن و انگشتر بر دست راست كردن و جَبين را در سجده بر خاك گذاشتن و بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ را بلند گفتن و شيخ در تهذيب و مصباح زيارت مخصوصه اين روز را از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده و ما انشاءَالله آن را در باب زيارات نقل خواهيم نمود.